Κατατέθηκε από την κυβέρνηση προς
διαβούλευση το σχέδιο νόμου «Οργάνωση
και Λειτουργία Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και Εθνικού Οργανισμού
Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού και άλλες διατάξεις».
Το άρθρο 39 του σχεδίου νόμου αναφέρεται στην ειδική αγωγή και σημαίνει την πλήρη διάλυση από ό,τι
απέμεινε από τη δημόσια και δωρεάν ειδική εκπαίδευση. Γκρεμίζει τα
τελευταία καταφύγια υποστήριξης των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών με
ειδικές ανάγκες, ΚΕΔΔΥ, ειδικά σχολεία και Τμήματα ένταξης.
Μέσα
από τις διατάξεις του άρθρου ιδρύεται σε
κάθε σχολική μονάδα του γενικού σχολείου μία Επιτροπή Διαγνωστικής
Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Υποστήριξης (ΕΔΕΑΥ), η οποία: «Θα διενεργεί
διαγνωστική εκπαιδευτική αξιολόγηση, θα διαμορφώνει πρόγραμμα διαφοροποιημένης
διδασκαλίας για τους μαθητές με δυσκολίες μάθησης και συμπεριφοράς, θα
πραγματοποιεί συνεργατική, διεπιστημονική αντιμετώπιση των δυσκολιών στο
σχολείο, θα παραπέμπει όσους μαθητές χρειάζονται υποστήριξη σε ειδικές
εξωσχολικές υπηρεσίες, θα διαμορφώνει πρόγραμμα προσχολικής πρώιμης παρέμβασης
σε συνεργασία με παιδιατρικές υπηρεσίες ή ΠΙΔ της περιοχής αρμοδιότητας της. Θα
συντονίζει και θα παρακολουθεί τις δράσεις κοινωνικής στήριξης του μαθητή και
της οικογένειας. Θα παρακολουθεί την εφαρμογή του εξατομικευμένου προγράμματος
εκπαίδευσης και τέλος θα παραπέμπει μαθητές που χρειάζονται γνωμάτευση από το
ΚΕΔΔΥ».
Με αυτόν τον τρόπο το υπουργείο περιορίζει τη
λειτουργία των ΚΕΔΔΥ, των τμημάτων ένταξης και των ειδικών σχολείων. Η ΕΔΕΑΥ,
δηλ. ο δάσκαλος, ο νηπιαγωγός του Τ.Ε. ή ο εκπαιδευτικός της παράλληλης
στήριξης μαζί με τον εκπαιδευτικό της γενικής τάξης, θα έχουν την ευθύνη για τη
διάγνωση και την εκπαίδευση του μαθητή, ενώ η υποστήριξη των μαθητών θα γίνεται
μέσω των προγραμμάτων της διαφοροποιημένης διδασκαλίας. Αλήθεια σε ποιες
τάξεις, με ποιο αριθμό μαθητών, με ποια υλικοτεχνική υποδομή και με ποια
ουσιαστική υποστήριξη ειδικών θα γίνεται η διάγνωση και η υποστήριξη; Υποβαθμίζονται λοιπόν περαιτέρω οι
δυνατότητες τόσο για διάγνωση όσο και για υποστήριξη των μαθητών με ειδικές
ανάγκες. Αποτελεί δε πρόκληση για την κοινωνία η επίκληση της ένταξης των
ατόμων με αναπηρία στο γενικό σχολείο και την κοινωνία, όταν έχουν ήδη
αποδομηθεί οι όποιες δομές υπήρχαν ή οδηγούνται στην κατάργησή τους, όταν υπάρχουν
ακόμα και τώρα χιλιάδες κενά στην Ειδική Αγωγή.
Πιο συγκεκριμένα, με το άρθρο 39 τα ειδικά
σχολεία αποδομούνται καθώς το προσωπικό τους θα γυρίζει στα σχολεία της
περιοχής ευθύνης του για να κάνει αξιολογήσεις. Αλήθεια πότε θα κάνουν μάθημα ή
θα υποστηρίζουν τους μαθητές τους; Οι αναφορές στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ παράλληλης
στήριξης είναι τουλάχιστον φαιδρές, αν υπολογίσουμε την πλήρη απουσία ειδικής
εκπαίδευσης των συναδέλφων και τα γεγονός πως το πρόγραμμα αυτό θα διαρκέσει
μέχρι το 2015. Το αντίστοιχο πρόγραμμα 2ης ξένης γλώσσας μας δείχνει
ποιο θα είναι το μέλλον της παράλληλης στήριξης.
Με το άρθρο 39, το κάθε σχολικό δίκτυο έχει,
μεταξύ όλων των άλλων, όχι την εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρία, αλλά τη
«συμπερίληψή» τους στο σχολείο των συνομηλίκων. Παρουσιάζεται έτσι μία πολιτική
κατεύθυνση πλήρους ένταξης των παιδιών με ειδικές ανάγκες στα γενικά σχολεία.
Πίσω όμως από τις ωραιοποιημένες πολιτικές εκφράσεις κρύβεται μία ζοφερή
πραγματικότητα. Πώς μπορεί να γίνει η
ένταξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες στο σχολείο με την πλήρη διάλυση των
δημόσιων, υποστηρικτικών δομών για την διάγνωση και την παιδαγωγική παρέμβαση;
Πως είναι δυνατόν σε ένα 25άρη τμήμα, με μία ιδιαίτερα πιεστική ύλη, με μεγάλο
ποσοστό αλλοδαπών μαθητών ή μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες να ενταχθεί ένας
μαθητής με ειδικές ανάγκες; Θα οδηγηθούμε μάλλον στην υποβάθμιση τόσο της
ειδικής όσο και της γενικής εκπαίδευσης. Μακροπρόθεσμα δε θα ενεργοποιηθεί ο
κοινωνικός αυτοματισμός απέναντι στους μαθητές με αναπηρία, οι οποίοι θα
προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα εχθρικό σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον.
Στο άρθρο 39 αναφέρεται επίσης ότι η Επιτροπή
Διαγνωστικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Υποστήριξης υποστηρίζει τους μαθητές
με αναπηρία με τα «μέσα και τους πόρους που είναι διαθέσιμοι στο σχολείο, στο
σπίτι και στην κοινότητα και παραπέμπει μαθητές που χρειάζονται υποστήριξη από
ειδικές εξωσχολικές Υπηρεσίες». Για ποια μέσα, για ποιους πόρους του σχολείου
μιλάμε όταν η χρηματοδότηση του φετινού κρατικού προϋπολογισμού είναι ουσιωδώς
εκμηδενισμένη; Για ποιες ειδικές εξωσχολικές υπηρεσίες μιλάνε; Η απουσία του «δημόσιου και δωρεάν»
χαρακτήρα των δημόσιων δομών υγείας, παιδείας και πρόνοιας που ενταφιάστηκε
στην υλοποίηση των τελευταίων μέτρων σπρώχνει τη δημόσια εκπαίδευση στην
αγκαλιά των ιδιωτών.
Η ψήφιση και η εφαρμογή αυτού του άρθρου θα
σημάνει την ουσιαστική κατάργηση της δημόσιας, δωρεάν ειδικής αγωγής και
εκπαίδευσης. Θα οδηγήσει στο περιθώριο και στην εγκατάλειψη του σχολείου
χιλιάδες μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Ανεξάρτητες Αγωνιστικές Κινήσεις
Κρήτης
Ανεξάρτητη Αριστερή
Κίνηση Ρεθύμνου
